تمرینات کاردرمانی برای گردن گرفتن کودکان فلج مغزی
برای کودکان مبتلا به فلج مغزی، تمرینات کاردرمانی گردن نقش مهمی در بهبود کنترل حرکتی، وضعیت بدنی و عملکرد کلی دارند. این تمرینات باید توسط یک کاردرمانگر ماهر طراحی و نظارت شوند تا از ایمنی و اثربخشی آنها اطمینان حاصل شود.
در اینجا چند دسته کلی از تمرینات کاردرمانی گردن آورده شده است که ممکن است برای کودکان مبتلا به فلج مغزی مفید باشند:
۱. تمرینات افزایش دامنه حرکتی (ROM):
خم شدن گردن (Flexion): به آرامی سر کودک را به سمت جلو خم کنید تا چانه به سینه نزدیک شود.
باز شدن گردن (Extension): به آرامی سر کودک را به عقب خم کنید تا به پشت شانهها نگاه کند (با احتیاط زیاد و در صورت تحمل کودک).
چرخش جانبی گردن (Lateral Flexion): سر کودک را به یک طرف خم کنید تا گوش به شانه نزدیک شود.
چرخش گردن (Rotation): سر کودک را به چپ و راست بچرخانید تا به شانه نگاه کند.
این حرکات باید به آرامی و بدون ایجاد درد انجام شوند.
۲. تمرینات تقویتی گردن:
نگه داشتن سر در وضعیت خنثی: از کودک بخواهید سر خود را صاف نگه دارد و به جلو نگاه کند، در حالی که شما با دستانتان حمایت ملایمی ارائه میدهید.
مقاومت در برابر حرکت: در حالی که کودک سعی میکند سر خود را به جهات مختلف حرکت دهد (خم شدن، باز شدن، چرخش)، شما با فشار ملایم در جهت مخالف مقاومت ایجاد کنید.
استفاده از وزن بدن: دراز کشیدن به شکم (Prone position) با حمایت مناسب، به کودک کمک میکند تا عضلات گردن خود را برای نگه داشتن سر در برابر جاذبه تقویت کند.
۳. تمرینات کنترلی و ثبات گردن:
ردیابی بصری: کودک را تشویق کنید تا با چشمان خود اشیاء متحرک را دنبال کند، که این کار به هماهنگی حرکات سر و چشم و ثبات گردن کمک میکند.
پاسخ به تغییرات وضعیت بدنی: در حین اینکه کودک در وضعیتهای مختلف (نشسته، نیمه ایستاده) قرار میگیرد، از او بخواهید تعادل خود را حفظ کرده و گردن خود را ثابت نگه دارد.
بازیهای تعاملی: بازیهایی که نیاز به نگاه کردن به جهات مختلف دارند، مانند “اینجا را نگاه کن” یا “آن را پیدا کن”، میتوانند به بهبود کنترل گردن کمک کنند.
۴. تمرینات وضعیت بدنی و هماهنگی:
تنظیم وضعیت نشسته: اطمینان از اینکه کودک به درستی در صندلی چرخدار یا ویلچر مخصوص خود نشسته و حمایت کافی برای گردن و تنه دارد.
تلفیق با حرکات تنه: تمریناتی که شامل حرکات هماهنگ گردن و تنه هستند، برای بهبود الگوهای حرکتی کلی مهم هستند.
نکات مهم:
نظارت حرفهای: این تمرینات باید حتماً تحت نظر و راهنمایی یک کاردرمانگر انجام شوند.
شخصیسازی: برنامه درمانی باید بر اساس نیازها، تواناییها و نوع فلج مغزی کودک طراحی شود.
ایمنی: از اعمال فشار بیش از حد یا حرکات ناگهانی که ممکن است به گردن کودک آسیب برساند، خودداری کنید.
تشویق و انگیزه: تمرینات باید تا حد امکان برای کودک سرگرمکننده و جذاب باشند تا مشارکت او افزایش یابد.
پیشرفت تدریجی: با توجه به تواناییهای کودک، شدت تمرینات و پیچیدگی حرکات به تدریج افزایش یابد.
پیام بگذارید